Τα τελευταία χρόνια οι δίσκοι SSD καταλαμβάνουν όλο και μεγαλύτερο μέρος της αγοράς αποθηκευτικών μέσων. Το βασικό τους πλεονέκτημα είναι η ταχύτητα αναζήτησης και μεταφοράς δεδομένων, που τους κάνει ιδανικούς ιδιαίτερα σε επαγγελματικά περιβάλλοντα.
Το μειονέκτημά τους είναι ότι τα NAND chips όπου αποθηκεύονται τα δεδομένα έχουν περιορισμένο χρόνο ζωής. Ένας μηχανικός δίσκος θεωρητικά μπορεί να λειτουργεί για πάντα (στην πράξη, το πολύ 10 χρόνια). Σε έναν SSD, τα κελιά (cells) που κρατούν την πληροφορία μπορούν να εγγραφούν από 3.000 έως 100.000 φορές. Γι’ αυτό οι κατασκευαστές χρησιμοποιούν αλγορίθμους που μοιράζουν τις εγγραφές ομοιόμορφα σε όλα τα κελιά (wear leveling).
Ο δείκτης TBW (terabytes written) δείχνει πόση πληροφορία μπορεί να γραφτεί σε έναν SSD κατά τη διάρκεια ζωής του. Για έναν δίσκο 250GB κυμαίνεται συνήθως από 60 έως 150TB, όσο αν ένας χρήστης έγραφε περίπου 190GB κάθε μέρα για έναν χρόνο.
Όλα τα παραπάνω ισχύουν σε θεωρητικό επίπεδο.
